ԱՇՈՏ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ

Ճարտարապետ

Ծնվել է 1948թ. հունիսի 1-ին, ՀՀ Արմավիր քաղաքում: 1973թ. ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ճարտարապետության բաժինը, 1985թ.՝ Մոսկվայի ճարտարապետության ինստիտուտի հատուկ բարձրագույն վերապատրաստման ֆակուլտետը: 1974թ-ից դասավանդում է բուհերում (ճարտարապետության դոկտոր, պրոֆեսոր, 1998թ-ից՝ ՀՃԱ թղթակից անդամ): 1990թ. հիմնադրել է ՀՀ ճարտարապետության ազգային թանգարան-ինստիտուտը և մինչև 2016թ. ղեկավարել այն: 1980թ-ից Հայաստանի ճարտարապետների միության և ճարտարապետների միջազգային ընկերության անդամ է, 1996թ-ից՝ Վենետիկյան ճարտարապետական բիենալեների հայկական տաղավարի հանձնակատար, 1998թ-ից՝ Հայաստանի ճարտարապետական ակադեմիայի թղթակից անդամ, 1999թ-ից՝ Երևանի Գեղեցիկ արվեստների ազգային ակադեմիայի պրոֆեսոր, 2001թ-ից՝ Հայաստանի դիզայներների միության անդամ (2014թ-ից՝ փոխնախագահ), 2003թ-ից՝ Հայաստանի լրագրողների միության և լրագրողների միջազգային ընկերության անդամ, 2006թ-ից՝ Հայաստանի նկարիչների միության և նկարիչների միջազգային ընկերության անդամ: Ավելի քան 50 նախագծեր է իրականացրել Հայաստանի տարբեր քաղաքներում (Երևան, Աբովյան, Մասիս, Աշտարակ, Մեծամոր, Ծաղկաձոր, Բարի (Իտալիա), Ստամբուլ (Թուրքիա), Կալինինգրադ (Ռուսաստան), 1990-2014թթ ընթացքում ցուցահանդեսների ձևավորումներ՝ Երևան, Վանաձոր, Գորիս, Աշտարակ, Ստեփանակերտ (Հայաստան), Գրենոբլ (Ֆրանսիա), Աթենք (Հունաստան), Վենետիկ և Բարի (Իտալիա), Մոսկվա (Ռուսաստան), Լիսաբոն (Պորտուգալիա), Մոնրեալ (Կանադա), Ստրասբուրգ (Ֆրանսիա), Բրատիսլավա (Սլովակիա), Մոնրելա, Օտտավա, Քվեբեկ (Կանադա): Գեղարվեստական դեկորատիվ աշխատանքներից են՝ «Խաղաղ ատոմ» թերթի գեղարվեստական ձևավորում (1976թ.), «Ստեղծարար ժողովուրդ» դեկորատիվ պատի ձևավորում, «Բյուզանդական խճանկար», (ՀԱԷԿ-1977թ., իրականացված է ՀՍԷԿ-ի վարչական շենքում, 1977-78թթ), ՀԱԷԿ-ի ինտերյերների և էքստերյերների ձևավորում (գրաֆիկա և փոքր ձևեր, 1974-79թթ), Աղբյուր-հուշարձանի ձևավորում և իրականացում Բարիում (Իտալիա, 2000թ.), Բանաստեղծ Ս.Նազարյանցի հուշաքարը Բարիում (Իտալիա, 2001թ.), Գեղարվեստական դեկորատիվ ձևավորումներ Ստամբուլի Հայոց պատրիարքարանում (2002-06թթ) և այլն: Հրատարակել է ավելի քան 150 գիտական և հրապարակախոսական հոդվածներ, հայ մշակույթն ու ճարտարապետությունը ներկայացրել ռադիոյով, հեռուստատեսությամբ, հրատարակվել է հանրապետության և արտերկրի լրատվական հանդեսներում, մասնակցել է ավելի քան 32 հանրապետական և միջազգային գիտաժողովների, ուր գիտական թեզերի ձևով հրատարակվել են նրա զեկույցները: Հանդիսանում է մի շարք գրքերի խմբագիր՝ Ա.Զարյանի «Լեոնարդո դա Վինչիի հայկական վարկածը», «Ճարտարապետ Բահովադին», Գ.Դիբանի «Ճարտարապետություն հաշմանդամների համար», Ա.Սիրունյանի «ՀՀ քաղաքաշինական օրենքը» և այլն: Հեղինակել է «Խորհրդանշանային մտածողությունը հայ ճարտարապետությունում» մենագրությանը (2005թ.) և «Մասնագիտական ներածություն» դասագիրքը (2007թ.), «Իմ տունը բնության մասնիկն է» (2011թ.), «Մարդածին հորինվածքներ», «Արարենք մեկտեղ» (2012թ.): Մասնակցել և կազմակերպել է հանրապետական և միջազգային ճարտարապետական և մշակութային 120-ից ավել ցուցահանդեսներ Հայաստանում, Հունաստանում, Իտալիայում, Թուրքիայում, ԱՄՆ-ում, Ռուսաստանում, Ֆրանսիայում, Իսպանիայում, Պորտուգալիայում և այլուր: Ստեղծագործությունները գտնվում են Ռուսաստանի, Էստոնիայի, Ֆրանսիայի, Իտալիայի, Կանադայի, ԱՄՆ-ի մասնավոր հավաքածուներում: 1983թ. արժանացել է «Երիտասարդ ճարտարապետների գիտական ստեղծագործություն» համամիութենական ստուգատեսների «Տարվա լավագույն նախագիծ» («Զարգացող տուն» նախագծի համար) դափնեկրի կոչման, 1984թ.՝ Համամիութենական մրցույթ-ցուցահանդեսի «Տարվա լավագույն աշխատանք» մրցանակի, 1985թ.՝ Սոֆիայի «Ինտերիարխ-85» միջազգային ցուցահանդեսի դիպլոմի, ապա՝ ՀՀ մշակույթի, ՀՀ կրթության և գիտության, ՀՀ քաղաքաշինության նախարարությունների ոսկե մեդալների, 2015թ.՝ ՀՀ «Անանիա Շիրակացի» մեդալի: