ՌՈՒԲԵՆ ԲՈՒԴԱՂՈՎ

Լեզվաբան

Ծնվել է Դոնի Ռոստովում: 1933թ. ավարտել է Ռոստովի մանկավարժական ինստիտուտը, 1936թ.՝ Լենինգրադի (այժմ՝ Սանկտ Պետերբուրգ) պետական համալսարանի ռոմանական բանասիրության ամբիոնի ասպիրանտուրան։ 1942-47թթ եղել է նույն ինստիտուտի բանասիրական ֆակուլտետի դեկանի տեղակալը, 1947-48թթ՝ դեկանը: 1945թ. ստացել է բանասիրական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան (1947թ-ից պրոֆեսոր): 1952թ-ից դասավանդել է Մոսկվայի պետական համալսարանում, որտեղ 1952-2000թթ եղել է ռոմանական բանասիրության ամբիոնի վարիչը (1952թ-ից՝ պրոֆեսոր): Զբաղվել է ռոմանական լեզուների պատմությամբ ու կառուցվածքի հետազոտությամբ, ընդհանուր լեզվաբանական հարցերի լուսաբանմամբ։ Կարևոր տեղ են գրավում պատմական և պատմահամեմատական բառագիտությանը, շարահյուսությանը, գրական լեզուների ձևավորմանն ու զարգացմանը վերաբերող աշխատությունները. «Ֆրանսիական քաղաքական տերմինաբանության զարգացումը» (1940թ.), «Ռումիներենի շարահյուսության ուրվագծեր» (1958թ.), «Ռոմանական գրական լեզուների ուսումնասիրման խնդիրները» (1961թ.), «Համեմատական-իմաստաբանական հետազոտություններ (ռոմանական լեզուներ)» (1963թ.), «19-20-րդ դդ լեզվաբանների դիմանկարներ» (1988թ.), «Լեզուն և խոսքը մարդու մտահորիզոնում» (2000թ.) և այլն։ Հեղինակը լեզվական կոնկրետ նյութը սովորաբար քննել է լեզվի և հասարակության պատմական զարգացման կապի մեջ։ Այդ տեսակետից բնորոշ են «Բառերի պատմությունը և հասարակության պատմությունը» (1971թ.), «Լեզու, պատմություն և արդիականություն» (1971թ.), «Մարդը և նրա լեզուն» (1974թ.) մենագրությունները։ Նրա «Լեզվի գիտության ներածություն»-ը, որը նախկին Սովետական Միությունում և արտասահմանյան մի շարք երկրներում ընդունված է եղել որպես բուհական ձեռնարկ, վերահրատարակվել է մի քանի անգամ։ 1970թ-ից եղել է ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից-անդամ: Արժանացել է Լենինգրադի պաշտպանության, Աշխատանքային կարմիր դրոշի մեդալների, 1980թ.՝ Պատվո շքանշանի: Մահացել է Մոսկվայում: