ԱՐՄԵՆՈՒՀԻ ՍՐԱՊՅԱՆ

Բանասեր, բնագրագետ

Ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Երզնկա քաղաքում: 1940թ. ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ 1943թ-ից աշխատել է ՀՀ ԳԱ գրականության ինստիտուտում։ Աշխատությունները նվիրված են հայ հին գրականության, միջնադարյան հայ արձակի և պոեզիայի, թարգմանական մատենագրության ու գրական կապերի առանցքային հարցերին։ Կազմել է «Էջեր հայ միջնադարյան գեղարվեստական արձակից» (համահեղինակներ՝ Մ.Ավդալբեկյան, Մ.Մկրտչյան, 1957թ.) ժողովածուն։ Զբաղվել է Հովհաննես (Պլուզ) Երզնկացու և Կոստանդին Երզնկացու կյանքի ու ստեղծագործության քննությամբ («Հովհաննես Երզնկացի», 1958թ. և «Կոստանդին Երզնկացի», 1962թ., գիտահամեմատական բնագրեր և ուսումնասիրություն)։ Լույս են տեսել նրա «Հայ միջնադարյան զրույցներ» (1969թ., ուսումնասիրություն և բնագրեր) և «Պատմութիւն վասն մանկանն և աղջկանն. Պատմութիւն յաղագս Փահլուլ թագաւորին» (1983թ., ներածություն, գիտահամեմատական բնագրեր և ծանոթագրություններ) գրքերը։ 1974թ. ստացել է բանասիրական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան: Մահացել է Երևանում: